Houd je infraroodverwarmers in de badkamer veilig (en droog)
Het plaatsen van infraroodlampen in een badkamer is een risicovolle actie als je niet voorzichtig bent. Er is overal stoom en water dat overal heen spat. Het laatste wat je wilt, is dat iemand per ongeluk een natte muur aanraakt en een elektrische schok krijgt door een fout in het elektriciteitssysteem. Om te zorgen dat deze apparaten veilig blijven, richten we ons op twee belangrijke aspecten: de behuizing en de manier waarop we de verbindingen afsluiten.
Omgaan met vocht
Waterdamp vindt altijd wel een weg naar binnen. Dat gebeurt onophoudelijk. Om dit te voorkomen, gebruiken we siliconendichtingen die bestand zijn tegen hoge temperaturen, en behuizingen met een IP-classificatie. Hierdoor blijft het vocht uit de buurt van de elektrische onderdelen. We zorgen er ook voor dat de lamphouder is gemaakt van versterkt keramiek of hittebestendige polymeren. Waarom? Omdat als de isolatie door het constante opwarmen en afkoelen beschadigt raakt, het vocht gemakkelijk naar binnen kan dringen en zo rechtstreeks tot het chassis kan komen.
We nemen hier geen risico’s mee. We onderwerpen de isolatie aan een 2kV-dielectrische test gedurende één minuut. Als er zelfs maar een klein beetje lekking is, wordt het product afgekeurd.
De realiteit van de bedrading
Je moet deze apparaten absoluut aansluiten op een GFCI-circuit. Punt uit.
Zelfs met de beste isolatie kan er nog steeds iets misgaan. De gloeidraad van de lamp kan bijvoorbeeld kapotgaan, waardoor het kwartsglas beschadigd raakt. In een vochtige badkamer is dat een grote problemenbron.
Daarom leiden we een aparte aardingsdraad rechtstreeks naar de metalen reflector. Als er iets misgaat en de isolatie faalt, zal de schakelaar onmiddellijk worden uitgeschakeld. Het is beter om de stroom te stoppen dan dat het hele apparaat geëlektriseerd raakt.
Het evenwicht vinden
Er is echter ook een nadeel. Als je de behuizing te goed afsluit om het water buiten te houden, blijft de warmte achterin zitten. Hierdoor kunnen de binnenliggende draden beschadigen. Na verloop van tijd wordt de isolatie broos en kan hij breken.
Het is een soort compromis: je hebt de IP-classificatie nodig voor de veiligheid, maar je hebt ook voldoende ventilatie nodig zodat de draden kunnen ‘ademen’. Hiervoor gebruiken we draden die zijn bedekt met PTFE. Deze draden kunnen de hitte veel beter verdragen dan standaard PVC-draden, en ze zijn niet gevoelig voor vocht.