
Waarom de verwarming in uw badkamer steeds kapotgaat (en hoe we het hebben opgelost)
Badkamers zijn slecht voor elektronische apparaten. Er hangt veel stoom in de lucht, en de muren stralen intense hitte uit. In de meeste infraroodverwarmers zit één specifiek punt waar problemen optreden: precies waar het leidende draadje zich in de kwartsbuis bevindt.
Als deze aansluiting niet perfect is, kan vocht binnendringen. Hierdoor raakt de isolatie beschadigd. Simpel gezegd: zo werkt het.
Het “ademingsprobleem”
De meeste verwarmers worden samengevoegd met eenvoudige lijmsoorten. Ze lijken prima op de plank te staan, maar ze kunnen de constante hitte- en kouverschillen in een echte badkamer niet aan.
Wat er gebeurt: het metalen draadje en de glazen buis breiden en krimpen op verschillende snelheden. Dit zorgt voor kleine, microscopisch kleine openingen. We noemen dit het “ademingsprobleem”. Elke keer dat de verwarmer wordt aangezet, wordt er vochtige lucht naar binnen gezogen. Dat vocht komt in contact met de verwarmer, waardoor oxidatie optreedt. En dan ontstaat er een kortsluiting.
Op de juiste manier doen
We besloten om geen lijm meer te gebruiken, maar in plaats daarvan een thermische compressiesluiting te gebruiken. Dit soort sluitingen wordt meestal alleen gebruikt in high-end industriële apparaten.
In plaats van een goedkope reparatie, bedekken we het draadje met een hoogtemperatuurbestendig fluoropolymeer of een siliconen-glascompositiemateriaal. Dit materiaal is stevig en breekt of lost niet op, zelfs wanneer de temperatuur boven de 300°C stijgt.
Vergeleken met de goedkope apparaten die overal te vinden zijn: die gebruiken dunne rubber of lage kwaliteit PVC. Dat materiaal wordt snel broos. Zodra het breekt, lekt de stroom en gaat het apparaat kapot.
Het nadeel: het gaat niet alleen om de sluiting
Je kunt niet zomaar een steviger sluiting gebruiken en daarmee klaar zijn. Een steviger sluiting zorgt er juist voor dat er meer fysieke druk op de glazen buis komt wanneer deze snel opwarmt.
Bovendien moet er ruimte zijn voor de warmte om te ontsnappen. Als de behuizing van de verwarmder te klein is, blijft de hitte rondom de verbindingen hangen. Het maakt niet uit hoe goed de sluiting is, als het draadje zich in zijn eigen hitte bevindt.
Daarom richten we ons op de luchtcirculatie. Je hebt lucht nodig om de onderdelen koel te houden. Anders versnelt het verouderingsproces.